تصاویر انتخابات 1398 ریاست جمهوری افغانستان


گزارش تصویری / پارك زيارت مشهد، اولين پارك با موضوع زيارت در جهان اسلـامـ


تصاویر جامـ جهانی 2018 روسیه


آشنایی با تاج محل هند / همراه با تصاویر


سفرنامه ايران


چرا مردمـ افغانستان در انتخابات ریاست جمهوری شرکت نکردند؟

چرا مردمـ افغانستان در انتخابات ریاست جمهوری شرکت نکردند؟

نویسنده: جواد سروری

مردمـ افغانستان با شرکت نکردن در انتخابات ریاست جمهوری نشان دادند که از دخالت بیگانگان در امور انتخاباتی و داخلی کشور، از سیاستمداران ناکاره، ناامنی‌هـا، فساد اجتماعی، تقلب‌هـای انتخاباتی، قومـ گرایی‌هـای سیاستمداران و جنگ‌هـای داخلی خسته هستند...

image1

بر اساس گزارشات حدود 2میلیون نفر از 9 میلیون نفر اتباع افغانستانی که برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری به ثبت رسیده بود روز شنبه تاریخ 6 میزان به پای صندوق‌هـای رأی رفتند.

هر چند به نظر نمی رسد رقمـ بیش از 9 میلیون نفر افراد ثبت نامـ شده رقمـ دقیقی باشد، اما اگر چنین باشد، فاجعه شرکت نکردن مردمـ افغانستان در انتخابات ریاست جمهوری یک فاجعه محسوب خواهد شد، چرا که بدین ترتیب تنها کمی بیشتر از 20درصد مردمـ واجد شرایط رأی دهی در این روند ملی شرکت کرده اند. اما دلـایل عدمـ حضور مردمـ به پای صندوق‌هـای رأی یا به قول یکی از همشهریان کارگر کابلی، تحریمـ انتخابات! توسط مردمـ چه بوده است؟ ما بطور خلـاصه در این مورد میپردازیم:

* هراس از ناامنی

متأسفانه در طول دوره زمامداری سران دولت وحدت ملی، افغانستان شاهد رُشد حملـات مخالفین مسلح بوده است. آمارهای ارائه شده توسط مؤسسات داخلی و خارجی نشان میدهد که کشتار افراد ملکی به شدت افزایش یافته است. طالبان تهدید کرده بودند که مراکز رأی دهی را هدف قرار خواهند، هر چند رسانه‌هـا این خبرها را پوشش کامل ندادند، اما با رُشد رسانه‌هـای عمومی اجتماعی، دیگر خبری از مردمـ پنهان نمی ماند. در واقع بگروند گروه طالبان در کشتار افراد ملکی و تهدید آنها به حمله به مراکز رأی دهی، یکی از دلـایلی بود تا مردمـ به پای صندوق‌هـای رأی حضور نیابند.

* روند صلح

تا چند روز قبل از انتخابات تمامـ حرف و حدیث‌هـا در بین سیاستمداران و مردمـ عامـ افغانستان از صلح با طالبان بود. حتی خیلی از سیاستمداران با تجربه که بنده با آنها صحبت میکردمـ به این نتیجه رسیده بودند که پیمان صلح میان امریکا و طالبان به امضاء خواهد رسید و با این پیمان به خودی خود انتخابات به تعویق خواهد افتاد تا زمینه پیوستن طالبان به جامعه و نظامـ فراهمـ شود. مردمـ عامـ کشور نیز به این نتیجه رسیده بودند که طالبان با امریکا به توافق رسیده است و اکثریت مردمـ که با آنها صحبت میکردیمـ از آمدن طالبان و روند صلح راضی بودند و این امر را ارجحیت میدانستند نسبت به انتخابات.

در این گیرودار حتی کاندیدان ریاست جمهوری افغانستان نیز به امید پیمان صلحی که قرار بود با طالبان به امضاء برسد، از تبلیغات خود داری کردند. اما در حالی که همه مردمـ افغانستان منتظر امضای پیمان صلح و گرفتن عکس‌هـای یادگاری مقامات امریکایی و طالبان بودند، به یکباره با یک توئیت همه چیز برهمـ خورد!؛ روند صلح متوقف شد و تنها یک هفته مانده به انتخابات، تنها دو تیمـ مطرح نامزد انتخابات ریاست جمهوری اقدامـ به تبلیغات نمودند.

به نظر میرسد توقف نمودن آرزوهای یک ملت با یک توئیت، میتواند ضربۀ روحی و عصبی شدیدی به ملت وارد کند، اقدامـ غیر منتظرۀ دونالد ترامپ، رئیس جمهور امریکا چنین کاری را با اذهان مردمـ افغانستان کرد. به نظر میرسد تنها کاری که از دست مردمـ افغانستان برمی‌آمد تا عصبانیت خود را از اقدامـ ترامپ نشان دهند این بود که در انتخاباتی شرکت نکنند که آن را امریکا سپورت میکند.

با مردمان زیادی که صحبت کردیمـ واضحاً بیان داشتند، زمانی که ترامپ با یک توئیت میتواند یک پروسه بزرگ صلح را در افغانستان لغو کند و یا هر زمانی خودش بخواهد دوباره همان پروسه را آغاز کند، پس میتواند در انتخاب رئیس جمهور کشوری را که آن را سپورت مالی و سیاسی و... میکند، به راحتی نقش اصلی را ایفا کند؛ این عده از مردمـ عقیده داشتند که بر همین اساس شرکت ما در انتخابات بیهوده است.

* وجود تقلب در انتخابات‌هـای گذشته

این درست است که نظامـ مردمـ سالـار در افغانستان دارای تجربه‌ای اندکی میباشد، اما در همین مدت متأسفانه شاهد بودیمـ برای رسیدن به مردمـ سالـاری واقعی فاصله‌ای زیادی داریمـ. انتخابات‌هـا و دیگر روندهای که مربوط به یک نظامـ مردمـ سالـار است، نشان داد که اکثریت رهبران سیاسی افغانستان هنوز با مردمـ سالـاری خُو نگرفته اند و هنوز همـ به هر وسیله‌ای ممکن میخواهند خواسته‌هـای قومی و سمتی خودشان را بر مردمـ بقبولـانند، غافل از اینکه در یک نظامـ مردمـ سالـار و دارای دموکراسی، فرد فرد یک ملت از هر قومـ و قبیله و تباری حق انتخاب به خودشان مربوط است و هیچ شخصی نمی تواند خواسته‌اش را بر دیگری تحمیل کند؛ اما متأسفانه در بین سیاستمداران ما این روند نه تنها نهادینه نشده، بلکه هنوز قابل قبول همـ نیست. انتخابات‌هـای گذشته و به خصوص انتخابات ریاست جمهوری2014 گویای این امر است که رهبران سیاسی با همراهی عده‌ای از مردمی که قومی و قبیله‌ای فکر میکنند، تمامـ ملت را به اسارت خودشان گرفته اند. باید توجه داشت تا زمانی که رهبران سیاسی ما ملی فکر نکنند و تنها انتظار رأی از قومـ و ولـایت خود را داشته باشند و همـ چنین تنها به فکر خدمت به قومـ و ولـایت‌هـای که اقوامـ خودشان زندگی میکنند را داشته باشد، هر گز در میان ملت افغانستان جایگاهی نخواهند داشت. اکثریت ملت افغانستان بارها نشان داده است، به شخصی اتکاء خواهند کرد که خدمتگار عمومـ مردمـ باشد و همه امکانات دولتی را در اختیار تنها اقلیت کوچک اطرافیانش قرار ندهد.

چنین مواردی از طرف سران دولت وحدت ملی در طول 5 سال زمامداری شان در نظر گرفته نشده بود، لذا مردمـ ناامید از کارکردهای رهبران دولت وحدت ملی، از خَیر شرکت در انتخابات گذشتند.

* بیاعتمادی به سیاستمداران تکراری

سیاستمدارن مطرحی که در این دوره از انتخابات ریاست جمهوری افغانستان خودشان را کاندید کرده بودند، اکثرا چهره‌هـای تکراری و امتحان پس داده به ملت بودند. چهره‌هـای که در پُست‌هـای بالـای دولتی کار کرده بودند، اما نشان داده بودند توانایی مدیریت کشور را ندارند.

مردمـ افغانستان آن دید 20 سال قبل را ندارند، سطح سواد، معلومات و انتظارات مردمـ نسبت به مسوولـان تغییر کرده است. مردمـ سیاستمدارانی را که امتحان پس دادن و نمره قبولی نداشتند، نمی پذیرند، شرکت تنها حدود 20درصد از کسانی که برای انتخابات ثبت نامـ کرده بودند، توجه کنید تنها 20درصد از ثبت نامـ شده‌گاه در انتخابات شرکت کردند، یعنی اگر آنهایی را که واجد شرایط رأی بودند و اصلـا ثبت نامـ نکرده بودند را اضافه کنیمـ، آمار شرکت مردمـ در انتخابات از این همـ فاجعه بارتر خواهد شد.

به نظر میرسد مردمـ افغانستان رو به ملت شدن میروند، یعنی دیگر نمی خواهند که متعصبین قومی، رهبران گروهی و سمتی و سیاستمداران قبیله گرا بر آنان حکومت کند. شرکت نکردن 80درصد از مردمی که در انتخابات ثبت نامـ کرده بودند، اما به پای صندوق‌هـای رأی نرفتند، نه گفتن به سیاستمداران امتحان پس داده و ناکامـ است.

* ناامیدی مردمـ از بهتر شدن اوضاع

مردمـ افغانستان بر علـاوۀ دلـایل ذکر شدۀ بالـا، به دلیل ناامیدی از بهتر شدن اوضاع در صورت حضور آنها به پای صندوق‌هـای رأی، در این روند حضور نیافتند. مردمی که ما با آنها صحبت میکردیمـ بر این عقیده بودند که شرکت آنها در انتخابات‌هـای گذشته نه تنها مشکلـاتی از اجتماع را حل نکرد، بلکه روز به روز بر مشکلـات افزوده شد.

در همین دوره دولت وحدت ملی بیکاری نسبت به دوره حکومت حامدکرزی افزایش یافت، ناامنی و فساد اداری گسترش پیدا کرد. اوضاع اقتصادی مردمـ بدتر شد و در مقابل بازرگانان سرمایه‌هـای شان را از کشور بیشتر خارج کردند تا افغانستان شاهد بیکاری فزاینده‌ای در طول 5 سال گذشته باشد. در طول پنج سال گذشته، دولتمردان بیشتر به مسائل قومی دامن زدند که بعضی مواقع حتی به برخوردهای نظامی نیز کشیده شد، امری که اکثر مردمـ دیگر علـاقه‌ای به این گونه اعمال تعصبانه و کورکورانه قومی ندارند.

خلـاصه اینکه مردمـ افغانستان با شرکت نکردن در انتخابات ریاست جمهوری افغانستان نشان دادند که از دخالت بیگانگان در امور انتخاباتی و داخلی کشور، از سیاستمداران ناکاره، ناامنی‌هـا، فساد اجتماعی، تقلب‌هـای انتخاباتی، قومـ گرایی‌هـای سیاستمداران و جنگ‌هـای داخلی خسته هستند و هر شخصیتی که بتواند یک تنوع ایجاد کرده و در این موارد بگونه‌ای  مثبت فعالیت نماید و این مشکلـات را حل کند، در نزد مردمـ جایگاه شایسته‌ای کسب خواهد کرد.

 

 

ابتدا  |  معرفی  |  ارتباط با ما  |   |  وب سایت شخصی جواد سروری © طراحى و پشتيبانى توسط: شركت شبكه نگاه فروشگاه اینترنتی نعلبندان